Bevacizumab in fragile patients

Διπλωματική Εργασία uoadl:1325258 226 Αναγνώσεις

Μονάδα:
ΠΜΣ Καρκίνος Πνεύμονα: Σύγχρονη Κλινικοεργαστηριακή Προσέγγιση και Έρευνα
Βιβλιοθήκη Επιστημών Υγείας
Ημερομηνία κατάθεσης:
2016-11-23
Έτος εκπόνησης:
2016
Συγγραφέας:
Μαραγκός Χαρίλαος
Στοιχεία επιβλεπόντων καθηγητών:
Κωνσταντίνος Ν. Συρίγος καθηγητής ΕΚΠΑ
Άρης Πολύζος καθηγητής ΕΚΠΑ
Κουμάκης Γεώργιος Διευθυντής ΒΠ κλινικής ΑΟΝΑ "ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ"
Πρωτότυπος Τίτλος:
Bevacizumab in fragile patients
Γλώσσες εργασίας:
Ελληνικά
Μεταφρασμένος τίτλος:
Χορήγηση bevacizumab σε ασθενείς με κακή φυσική κατάσταση και μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα
Περίληψη:
Ο καρκίνος πνεύμονα αποτελεί την 1η αιτία θανάτου από καρκίνο παγκόσμια με τον μη μικροκυτταρικό τύπο της νόσου (ΜΜΚΠ) να αντιστοιχεί στο 85% περίπου των περιπτώσεων. Ανάμεσα στους μοριακούς μηχανισμούς που εμπλέκονται στην ανάπτυξη του ΜΜΚΠ κομβικό ρόλο διαδραματίζει ο μηχανισμός της νεοαγγειογένεσης που διαμεσολαβείται κατά βάση από τον παράγοντα VEGF. Το Bevacizumab είναι αντίσωμα έναντι του παράγοντα αυτού και συνιστά την πρώτη αντιαγγειογενετική θεραπεία που έχει εγκριθεί για την αντιμετώπιση του προχωρημένου ΜΜΚΠ. Με δεδομένο ότι σχεδόν οι μισοί ασθενείς με ΜΜΚΠ είναι άνω των 65 ετών και άρα εν δυνάμει υψηλού ρίσκου λόγω της συνυπάρχουσας νοσηρότητας καθίσταται σαφές πως οι θεραπευτικοί χειρισμοί των ασθενών αυτών γίνονται ενίοτε δύσκολοι αν και τα πολλαπλά οφέλη από την χορήγηση χημειοθεραπευτικών ή στοχευτικών παραγόντων (περιλαμβανομένου και του Βevacizumab) στην υποομάδα αυτή των ασθενών είναι αδιαμφισβήτητα. Στην παρούσα αναδρομική μελέτη αξιολογήθηκε η ασφάλεια και το κλινικό όφελος της χορήγησης του Bevacizumab σε ασθενείς με προχωρημένο ΜΜΚΠ λαμβάνοντας υπόψιν είτε την ηλικία (άνω ή κάτω των 70 ετών) είτε την φυσική κατάσταση (PS 0-1 έναντι 2-3). Διαπιστώθηκε πως δεν υπήρχε ουσιαστική διαφορά στα ποσοστά των διαφόρων ανεπιθύμητων συμβάντων μεταξύ των δύο ηλικιακών ομάδων με τις κυριότερες εξ αυτών να αφορούν αιμορραγικά συμβάντα, λευκωματουρία, αρτηριακή υπέρταση, γαστρεντερικές ή δερματικές διαταραχές και τέλος δύσπνοια. Επίσης οι διαφορές στα ποσοστά θανάτου και προόδου νόσου που παρατηρήθηκαν μεταξύ των δύο αυτών ηλικιακών group δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Όσον αφορά την αξιολόγηση με βάση την φυσική κατάσταση των ασθενών δεν παρατηρήθηκε διαφοροποίηση στο είδος και την συχνότητα των διαφόρων ανεπιθύμητων ενεργειών (αιμορραγικά συμβάντα, αρτηριακή υπέρταση, λευκωματουρία, δερματολογική και γαστρεντερολογική τοξικότητα οι κυριότερες) με εξαίρεση την δύσπνοια που εμφανίστηκε σε μεγαλύτερη συχνότητα σε ασθενείς με PS 2-3. Τα ποσοστά θανάτου ήταν επίσης υψηλότερα για τους ασθενείς με PS 2-3 ενώ το ποσοστό προόδου νόσου υψηλότερο για εκείνους με PS 0-1. Όσον αφορά την θεραπεία συντήρησης με Bevacizumab (μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με Pemetrexed) αυτή χορηγήθηκε με μεγαλύτερη συχνότητα σε ασθενείς κάτω των 70 ετών και μόνο σε ασθενείς με PS 0-1 και σχετίστηκε με μείωση των πιθανοτήτων για προόδο νόσου κατά 47% σε σχέση με τους ασθενείς που τέθηκαν μόνο σε παρακολούθηση. Τέλος σημαντική συσχέτιση με την επιβίωση διαπιστώθηκε να έχουν: το χειρουργείο σε πρώιμο στάδιο της νόσου, η χορήγηση θεραπείας συντήρησης και η καλή φυσική κατάσταση (PS 0-1) των ασθενών. Τα ανωτέρω ευρήματα βρίσκονται σε συμφωνία με τα περισσότερα αποτελέσματα υποαναλύσεων μεγάλων κλινικών μελετών και υποδεικνύουν πως η χορήγηση αντιοαγγειογενετικής θεραπείας με Bevacizumab σε ευαίσθητες υποομάδες ασθενών με προχωρημένο ΜΜΚΠ αποτελεί ρεαλιστική θεραπευτική επιλογή πάντα όμως υπό το πρίσμα του κλινικού οφέλους έναντι των εν δυνάμει κινδύνων από την τοξικότητα της χορηγούμενης θεραπείας.
Λέξεις-κλειδιά:
Kαρκίνος πνεύμονα, Aσθενείς με κακή φυσική κατάσταση
Ευρετήριο:
Όχι
Αρ. σελίδων ευρετηρίου:
0
Εικονογραφημένη:
Ναι
Αρ. βιβλιογραφικών αναφορών:
45
Αριθμός σελίδων:
96

ΒΕVACIZUMAB IN FRAGILE PATIENTS.pdf
1 MB
Δεν επιτρέπεται η πρόσβαση στο αρχείο. H πρόσβαση επιτρέπεται μόνο εντός του δικτύου του ΕΚΠΑ.