Αγγελικές ρήσεις: Δραματικές εκδοχές στην ευριπίδεια δραματουργία και σκηνικές αναπαραστάσεις τους στον 21ο αιώνα

Διπλωματική Εργασία uoadl:1838068 1107 Αναγνώσεις

Μονάδα:
Κατεύθυνση Από το Κείμενο στη Σκηνή. Το Ελληνικό Θέατρο σε Διάλογο με το Παγκόσμιο
Βιβλιοθήκη της Φιλοσοφικής Σχολής
Ημερομηνία κατάθεσης:
2017-08-27
Έτος εκπόνησης:
2017
Συγγραφέας:
Δαμασκηνός Εμμανουήλ-Ηλίας
Στοιχεία επιβλεπόντων καθηγητών:
Αικατερίνη Διαμαντάκου-Αγάθου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, ΕΚΠΑ
Ιωάννα Ρεμεδιάκη, Λέκτορας, Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, ΕΚΠΑ
Ευανθία Στιβανάκη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, ΕΚΠΑ
Πρωτότυπος Τίτλος:
Αγγελικές ρήσεις: Δραματικές εκδοχές στην ευριπίδεια δραματουργία και σκηνικές αναπαραστάσεις τους στον 21ο αιώνα
Γλώσσες εργασίας:
Ελληνικά
Μεταφρασμένος τίτλος:
Αγγελικές ρήσεις: Δραματικές εκδοχές στην ευριπίδεια δραματουργία και σκηνικές αναπαραστάσεις τους στον 21ο αιώνα
Περίληψη:
Με την αγγελική του ρήση ο Αγγελιαφόρος αφηγείται βίαια γεγονότα, κυρίως αυτοκτονίες, δολοφονίες, εξωπραγματικά γεγονότα, διαμελισμούς σωμάτων, πολεμικές συρράξεις και άλλες βίαιες πράξεις. Το δραματικό αυτό πρόσωπο είναι αυτόπτης μάρτυρας των δεινών που αφηγείται, πρόσωπο εμπιστοσύνης και συνήθως ανώνυμο. Ο Αγγελιαφόρος μέσω του τραγικού του λόγου «συνθέτει» τις βίαιες σκηνές που έχει αντικρίσει οι οποίες - για λόγους ιδεολογικούς και ενδεχομένως πρακτικούς- δεν γινόταν να παρασταθούν επί σκηνής. Αφηγείται για παράδειγμα, τους θανάτους της νεόνυμφης πριγκίπισσας και του Κρέοντα στη Μήδεια, την επίθεση που δέχθηκε ο Νεοπτόλεμος στους Δελφούς στην Ανδρομάχη, την περιγραφή της μάχης στις Ικέτιδες, τη δολοφονία του Αιγίσθου από τον Ορέστη στην Ηλέκτρα, τη μανία του Ηρακλή και τη δολοφονία της ίδιας του της οικογένειας στον Ηρακλή Μαινόμενο. Ο θεατής με τη φαντασία του εικονοποιούσε τα τρομακτικά αυτά γεγονότα που ο Αγγελιαφόρος έφερνε επί σκηνής μέσω του τραγικού αφηγηματικού του λόγου.
Η εργασία έχει στόχο να προσεγγίσει τα δραματικά αυτά πρόσωπα μέσα στην ευριπίδεια δραματουργία και να αναδείξει τη σπουδαιότητα της αγγελικής ρήσης για την αρχαία τραγωδία. Στη συνέχεια η εργασία θα περιπλανηθεί στη σύγχρονη ελληνική πρόσληψη των αρχαίων δραματικών έργων, παρουσιάζοντας σύγχρονες παραστάσεις και εστιάζοντας την ανάλυση στα σκηνικώς αναπαριστώμενα πλέον δραματικά αυτά πρόσωπα. Σκηνοθέτες όπως οι, Λυδία Κονιόρδου (Ίων, 2003), Βασίλης Νικολαΐδης (Ιππόλυτος, 2004), Δαμιανός Κωνσταντινίδης (Ηρακλείδες, 2008), Σπύρος Ευαγγελάτος (Φοίνισσες, 2008), Γιάννης Χουβαρδάς (Ορέστης, 2010) Μιχαήλ Μαρμαρινός (Ηρακλής Μαινόμενος, 2011), Αντώνης Αντύπας (Μήδεια, 2011), Σπύρος Ευαγγελάτος (Μήδεια, 2013), Θέμης Μουμουλίδης (Τρωάδες, 2014), Σωτήρης Χατζάκης (Τρωάδες, 2015), Λουΐζα Κωστούλα (Μαρμαρωμένες Τρωάδες, 2016) επιχειρούν να καταθέσουν επί σκηνής τη δική τους σκηνοθετική οπτική πάνω στους ευριπίδειους ήρωες.
Κύρια θεματική κατηγορία:
Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία
Λέξεις-κλειδιά:
Αγγελιαφόρος, Κήρυκας, Εξάγγελος, Ευριπίδης, θεατρικά έργα, παραστάσεις
Ευρετήριο:
Ναι
Αρ. σελίδων ευρετηρίου:
6
Εικονογραφημένη:
Ναι
Αρ. βιβλιογραφικών αναφορών:
153
Αριθμός σελίδων:
169

emdamaskinos thesis.pdf
2 MB
Δεν επιτρέπεται η πρόσβαση στο αρχείο. H πρόσβαση επιτρέπεται μόνο εντός του δικτύου του ΕΚΠΑ.