Mαθαίνοντας τον νου να νιώθει και την καρδιά να σκέφτεται: σχεδιασμός, εφαρμογή και αποτελεσματικότητα ενός προγράμματος κοινωνικής και συναισθηματικής αγωγής στη σχολική τάξη

Διπλωματική Εργασία uoadl:2686601 225 Αναγνώσεις

Μονάδα:
Κατεύθυνση Εφαρμοσμένη Ψυχολογία στην Εκπαίδευση
Βιβλιοθήκη της Σχολής Επιστημών της Αγωγής
Ημερομηνία κατάθεσης:
2018-03-07
Έτος εκπόνησης:
2018
Συγγραφέας:
Ζαφειριάδου Ελένη
Στοιχεία επιβλεπόντων καθηγητών:
Ευαγγελία Γαλανάκη, Καθηγήτρια Αναπτυξιακής Ψυχολογίας, ΠΤΔΕ, ΕΚΠΑ
Κωνσταντίνος Μαλαφάντης, Καθηγητής Παιδαγωγικής και Λογοτεχνίας, ΠΤΔΕ, ΕΚΠΑ
θωμάς Μπαμπάλης, Αναπληρωτής Καθηγητής Ψυχοκοινωνιολογία της Σχολικής Τάξης, ΠΤΔΕ, ΕΚΠΑ
Πρωτότυπος Τίτλος:
Mαθαίνοντας τον νου να νιώθει και την καρδιά να σκέφτεται: σχεδιασμός, εφαρμογή και αποτελεσματικότητα ενός προγράμματος κοινωνικής και συναισθηματικής αγωγής στη σχολική τάξη
Γλώσσες εργασίας:
Ελληνικά
Μεταφρασμένος τίτλος:
"Μαθαίνοντας τον νου να νιώθει και την καρδιά να σκέφτεται": Σχεδιασμός, εφαρμογή και αποτελεσματικότητα ενός προγράμματος κοινωνικής και συναισθηματικής αγωγής στη σχολική τάξη.
Περίληψη:
Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η παρουσίαση ενός προγράμματος κοινωνικής και συναισθηματικής αγωγής που σχεδιάστηκε και εφαρμόστηκε σε ένα τμήμα Δ΄ Δημοτικού καθ’ όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, καθώς και η εξέταση της αποτελεσματικότητάς του για την ψυχική υγεία και προσαρμογή των μαθητών. Περιγράφεται ο σχεδιασμός αυτού του προγράμματος πρωτογενούς πρόληψης στη σχολική τάξη, το οποίο βασίζεται σε ποικίλα προγράμματα παρέμβασης και βιωματικές δραστηριότητες (Αγγελοσοπούλου & Ζαφειροπούλου, 2012˙ Αρχοντάκη & Φιλίππου, 2003˙ Κάντζου, Δαμηλάκη, & Λαμπρινέα, 2009˙ Κυριακίδου & Φυλακτού, 2006˙ Plummer, 2013, 2016˙ Stallard, 2006˙ Τριλίβα & Chimienti, 1998α, 1998β˙ Χατζηχρήστου, 2011α, 2011β˙ Χατζηχρήστου et al., 2011α, 2011β, 2011γ, 2011δ˙ Ψύλλου & Ζαφειροπούλου, 2012).
Οι επιμέρους στόχοι του προγράμματος ήταν: (α) η αναγνώριση, έκφραση και διαχείριση των συναισθημάτων, (β) η καλλιέργεια της αυτοαντίληψης και η ενίσχυση της αυτοεκτίμησης και (γ) η διαχείριση των συγκρούσεων των παιδιών. Το υλικό του προγράμματος περιλάμβανε ατομικές και ομαδικές εργασίες/δραστηριότητες, συζητήσεις, ομαδικά παιχνίδια, παιχνίδια χαλάρωσης, παιχνίδια ρόλων, δραματοποιήσεις σεναρίων, πειράματα, κατασκευές και παρακολούθηση κινηματογραφικών ταινιών. Πριν και μετά την εφαρμογή του προγράμματος, δόθηκαν τα εξής ψυχομετρικά μέσα: (α) η ελληνική προσαρμογή του ερωτηματολογίου «Πόσο αγαπώ το σχολείο μου» (Ladd & Price, 1987) για την αξιολόγηση της ικανοποίησης του παιδιού από το σχολείο, (β) η κλίμακα «Πώς αντιλαμβάνομαι τον εαυτό μου ΙΙ» (Harter, 1985˙ Μακρή-Μπότσαρη, 2013) για την αξιολόγηση της αυτοεκτίμησης και (γ) μια κοινωνιομετρική αξιολόγηση για τη χαρτογράφηση των σχέσεων μεταξύ των μαθητών. Οι ποσοτικές και οι ποιοτικές αναλύσεις ανέδειξαν τις θετικές επιδράσεις του προγράμματος στη στάση των παιδιών απέναντι στο σχολείο, την αυτοεκτίμησή τους και τις σχέσεις με τους συμμαθητές τους. Τα ευρήματα συζητούνται στο πλαίσιο της ελληνικής και διεθνούς βιβλιογραφίας για την κοινωνική και συναισθηματική αγωγή στο σχολείο, διατυπώνονται οι περιορισμοί της εργασίας και προτείνονται μελλοντικές έρευνες.
Λέξεις-κλειδιά:
κοινωνική και συναισθηματική αγωγή στο σχολείο, πρόγραμμα παρέμβασης, αποτελεσματικότητα προγράμματος.
Ευρετήριο:
Ναι
Αρ. σελίδων ευρετηρίου:
3
Εικονογραφημένη:
Ναι
Αρ. βιβλιογραφικών αναφορών:
137
Αριθμός σελίδων:
271
Ζαφειριάδου Ελένη_Διπλωματική Εργασία.pdf (7 MB) Άνοιγμα σε νέο παράθυρο