Η χρήση φαρμακευτικών παραγόντων καταστολής στην αντιμετώπιση τρομοκρατικών απειλών

Διπλωματική Εργασία uoadl:2814399 182 Αναγνώσεις

Μονάδα:
Κατεύθυνση Διαχείριση Κρίσεων και Επειγουσών Καταστάσεων - Ταξιδιωτική και Διεθνής Υγεία: Διαχείριση Κρίσεων και Επειγουσών Καταστάσεων
Βιβλιοθήκη Επιστημών Υγείας
Ημερομηνία κατάθεσης:
2018-10-26
Έτος εκπόνησης:
2018
Συγγραφέας:
Γιαννακοπούλου Μαρία-Χριστίνα
Στοιχεία επιβλεπόντων καθηγητών:
Ευάγγελος Κωνσταντίνου, Καθηγητής, Νοσηλευτική, ΕΚΠΑ
Μαργαρίτα Γιαννακοπούλου, Καθηγήτρια, Νοσηλευτική, ΕΚΠΑ
Θεόδωρος Κατσούλας, Επίκουρος Καθηγητής, Νοσηλευτική, ΕΚΠΑ
Πρωτότυπος Τίτλος:
Η χρήση φαρμακευτικών παραγόντων καταστολής στην αντιμετώπιση τρομοκρατικών απειλών
Γλώσσες εργασίας:
Ελληνικά
Μεταφρασμένος τίτλος:
Η χρήση φαρμακευτικών παραγόντων καταστολής στην αντιμετώπιση τρομοκρατικών απειλών.
Περίληψη:
Εισαγωγή: Καθώς η τρομοκρατία εμφανίζεται σε διάφορες νέες μορφές, που στόχο έχουν να πλήξουν μαζικά τους πολίτες, δημιουργείται η ανάγκη ανάπτυξης νέων μεθόδων για την αντιμετώπιση τρομοκρατικών απειλών. Η επιστήμη και η τεχνολογία συνεχίζουν να προχωρούν και η ταχύτατα αυξανόμενη κατανόηση του ανθρώπινου νευρικού συστήματος και άλλων φυσιολογικών συστημάτων, υποδηλώνουν ότι η ανάπτυξη «μη θανατηφόρων» βιοχημικών παραγόντων ανικανότητας είναι δυνατή.
Σκοπός: Να προσδιοριστεί αν η χρήση φαρμακευτικών παραγόντων καταστολής μπορεί να είναι ικανή στην αντιμετώπιση τρομοκρατικών απειλών, υπό το πρίσμα της διαχείρισης της κρίσης ομηρίας που διαδραματίστηκε στο θέατρο της Μόσχας το 2002.
Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση της δημοσιευμένης και γκρίζας βιβλιογραφίας που δημοσιεύτηκαν στις βάσεις δεδομένων PubMed, Science Direct και Google Scholar.
Αποτελέσματα: Η συγκεκριμένη κρίση που εκδηλώθηκε στη Μόσχα, έφερε για πρώτη φορά στο προσκήνιο την χρήση βιοχημικών παραγόντων καταστολής και απεικόνισε τόσο τις δυνατότητες όσο και τους περιορισμούς από τη χρήση τέτοιων μέσων για την επίλυση μιας κρίσης ομηρίας. Ωστόσο, ο αριθμός των νεκρών έδειξε ότι η χρήση φαρμακευτικών παραγόντων καταστολής σε συνθήκες στις οποίες η δόση και το περιβάλλον έκθεσης δεν μπορούσε να ελεγχθεί, οδήγησε σε σημαντικό ποσοστό θνησιμότητας μεταξύ αυτών που εκτέθηκαν.
Συμπεράσματα: Η περίπτωση της ομηρίας στο θέατρο της Μόσχας το 2002, αποτελεί ιδιαίτερο και μοναδικό συμβάν τρομοκρατικής απειλής. Το σχέδιο που χρησιμοποιήθηκε για την αντιμετώπιση απαιτεί περισσότερη μελέτη και διερεύνηση μέχρι να εφαρμοστούν πρακτικές και διαδικασίες που αποβλέπουν στην πρόληψη και την εφαρμογή των βιοεπιστημών για εχθρικούς σκοπούς. Η ανάπτυξη των βιοχημικών όπλων ανικανότητας, οι κίνδυνοι των οποίων εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες που πρέπει να αξιολογούνται κατά περίπτωση, χρειάζεται συντονισμένη προσπάθεια ποικίλων επιστημόνων και ενίσχυση στα καθεστώτα των συνθηκών και τους κανόνες που κατοχυρώνονται μέσα τους.
Κύρια θεματική κατηγορία:
Επιστήμες Υγείας
Λέξεις-κλειδιά:
Eισπνεόμενη φεντανύλη, Παράγοντες καταστολής, Εισπνεόμενα οπιοειδή, Παράγοντες ανικανότητας, Μη θανατηφόρα όπλα, Τρομοκρατία
Ευρετήριο:
Όχι
Αρ. σελίδων ευρετηρίου:
0
Εικονογραφημένη:
Ναι
Αρ. βιβλιογραφικών αναφορών:
101
Αριθμός σελίδων:
160

Giannakopoulou Maria Master.pdf
1 MB
Δεν επιτρέπεται η πρόσβαση στο αρχείο. H πρόσβαση επιτρέπεται μόνο εντός του δικτύου του ΕΚΠΑ.