Προγνωστικοί δείκτες της εξέλιξης της μη ένοχης αθηρωματικής πλάκας στις στεφανιαίες αρτηρίες.

Διδακτορική Διατριβή uoadl:2875960 66 Αναγνώσεις

Μονάδα:
Κατεύθυνση Επεμβατική Καρδιολογία
Βιβλιοθήκη Επιστημών Υγείας
Ημερομηνία κατάθεσης:
2019-06-12
Έτος εκπόνησης:
2019
Συγγραφέας:
Κλέττας Δημήτριος
Στοιχεία επταμελούς επιτροπής:
Δημήτριος Τούσουλης, Καθηγητής, Ιατρική Σχολή, ΕΚΠΑ
Κωνσταντίνος Τσιούφης, Καθηγητής, Ιατρική Σχολή, ΕΚΠΑ
Εμμανουήλ Βαβουρανάκης, Καθηγητής, Ιατρική Σχολή, ΕΚΠΑ
Κωνσταντίνος Τούτουζας, Καθηγητής, Ιατρική Σχολή, ΕΚΠΑ
Δημήτριος Αλεξόπουλος, Καθηγητής, Ιατρική Σχολή, ΕΚΠΑ
Κωνσταντίνα Αγγέλη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Ιατρική Σχολή, ΕΚΠΑ
Ελευθέριος Τσιάμης, Αναπληρωτής Καθηγητής, Ιατρική Σχολή, ΕΚΠΑ
Πρωτότυπος Τίτλος:
Προγνωστικοί δείκτες της εξέλιξης της μη ένοχης αθηρωματικής πλάκας στις στεφανιαίες αρτηρίες.
Γλώσσες διατριβής:
Ελληνικά
Μεταφρασμένος τίτλος:
Προγνωστικοί δείκτες της εξέλιξης της μη ένοχης αθηρωματικής πλάκας στις στεφανιαίες αρτηρίες.
Περίληψη:
ΜΕΘΟΔΟΙ: Εκτιμήσαμε αναδρομικά την στεφανιογραφίες ασθενών με διαγνωσμένη στεφανιαία νόσο οι οποίοι επανεξετάστηκαν με νέα στεφανιογραφία για σταθερή ή ασταθή στηθάγχη μετά από ένα χρονικό διάστημα 12 μηνών. Ορίσαμε ως εξέλιξη της στεφανίας νόσου την νέα δημιουργία αθηρωματικής πλάκας ή την αύξηση μίας προϋπάρχουσας μη σημαντικής αθηρωματικής πλάκας κατά ποσοστό μεγαλύτερο ίσο του 20%. Αναλύσαμε τους γονότυπους των ασθενών για την -1846 C>T CRP και την -174G>C IL-6 SNPs. Η πιθανότητα εξέλιξης της στεφανίας νόσου εκτιμήθηκε σύμφωνα με την τυχεοποίηση Μέντελ και χρησιμοποιώντας τη μέθοδο KaplaneMeier . Όλα τα στοιχεία αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας μοντέλο Κοξ το οποίο συμπεριέλαβε τους σχετικούς κλινικούς παραγοντες .
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Στη μελέτη μας συμπεριλάβαμε 157 ασθενείς. Τα επίπεδα CRP όρου και IL-6 διέφεραν σημαντικά ανάμεσα στους γονότυπους το αναλύσαμε. H κατανομή των γονοτύπων της IL-6 ήταν συμβατές με την ισορροπία Hardy Weinberg, ενώ αυτόι για την CRP εξαιρέθηκαν από τα συμπεράσματά μας. Στους 48 μήνες, 83 ασθενείς (52,9%) με αλλήλια C της IL-6 έναντι 74 (47,1%) με αλλήλια G, παρουσίασαν εξέλιξη της στεφανιαίας νόσου.
Οι ασθενείς με το αλλήλιο C της IL-6 C είχαν 52,8% πιθανότητα για εξέλιξη της στεφανίας νόσου έναντι 13,3% αυτών με το αλλήλιο G. ( Ρ=0,005). Τα αποτελέσματα επιβεβαιώθηκαν από πολυπαραγοντική ανάλυση: Δυσλιπιδαιμία, οικογενειακό ιστορικό και IL- 6 SNP αναδείχθηκαν οι σημαντικότεροι παράγοντες.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ : Οι ασθενείς με διαγνωσμένη στεφανιαία νόσο οι οποίοι ήταν φορείς του -174C αλληλίου για την ιντερλευκίνη έξι, είχαν αυξημένο κίνδυνο για εξέλιξη των στεφανιαίων πλακών σε ένα μεσοδιάστημα τεσσάρων ετών. Επιπλέον μελέτες χρειάζονται για να επιβεβαιώσουν αυτά τα ευρήματα.
Κύρια θεματική κατηγορία:
Επιστήμες Υγείας
Λέξεις-κλειδιά:
Εξέλιξη, Μη ενοχή πλάκα, Αθηρωμάτωση
Ευρετήριο:
Όχι
Αρ. σελίδων ευρετηρίου:
0
Εικονογραφημένη:
Ναι
Αρ. βιβλιογραφικών αναφορών:
108
Αριθμός σελίδων:
102

ΔΙΑΤΡΙΒΗ ΚΕΙΜΕΝΟ 2018.pdf
1 MB
Δεν επιτρέπεται η πρόσβαση στο αρχείο. H πρόσβαση επιτρέπεται μόνο εντός του δικτύου του ΕΚΠΑ.