2026-10-08T09:02:11Zhttps://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh

oai:lib.uoa.gr:uoadl:1309815 2018-12-01T07:10:54Z born_digital_postgraduate_thesis

uoadl:1309815 https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1309815 born_digital_postgraduate_thesis Διπλωματική Εργασία Postgraduate Thesis Η ικανότητα των διασωστών στην εξασφάλιση αεραγωγού" 2012 Ελληνικά Greek Λεβέντης Χαράλαμπος ΠΡΟΛΟΓΟΣ: Η διαχείριση του αεραγωγού αποτελεί μια από τις πιο κρίσιμες προκλήσεις στην επείγουσα ιατρική. Ειδικά, το μη ιατρικό προσωπικό και κυρίως οι διασώστες πολύ συχνά έρχονται αντιμέτωποι με τέτοιου είδους καταστάσεις, όπου το κάθε δευτερόλεπτο καθυστέρησης μπορεί να είναι σημαντικό για την επιβίωση του ασθενούς. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Τρεις διαφορετικές τεχνικές εξετάστηκαν όσον αφορά την εξασφάλιση του αεραγωγού από διασώστες, η ενδοτραχειακή διασωλήνωση, η συσκευή LMA και η συσκευή I-GEL. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Tο ποσοστό επιτυχίας ήταν υψηλό για τις μάσκες I-GEL 100%, μέτριο για τις LMA 95,8% και χαμηλό για την ενδοτραχειακή διασωλήνωση 76,4%. Επιπλέον, υπάρχει μεγάλη συσχέτιση μεταξύ της απόδοσης των διασωστών και του θεωρητικού τους υπόβαθρου, καθώς επίσης και της προηγούμενης εμπειρία τους. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Προτείνουμε να μην επιχειρείται η ενδοτραχειακή διασωλήνωση ως μέθοδος διασφάλισης του αεραγωγού από τους διασώστες και να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στην εκπαίδευση χρήσης υπεργλωττιδικών συσκευών και κυρίως της I-GEL. Οι διασώστες θα πρέπει να εκπαιδεύονται συνεχώς σε θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο, ενώ η αποτελεσματικότητα των εκπαιδευτικών προγραμμάτων θα πρέπει να αξιολογείται σε τακτά χρονικά διαστήματα. INTRODUCTION: Emergency airway management is a major challenge for physicians and paramedics. Safe practice requires a rapid assessment of the patient’s clinical status and potential life-threat, coupled with an understanding of the risks and benefits of rapid sequence intubation and other airway techniques. METHODS: In this manikin study, seventy two paramedics were evaluated in emergency airway management using endotracheal intubation and two supraglottic devices, the LMA and I-GEL laryngeal masks. RESULTS: The success rate was 100% for I-GEL, 95.8% for LMA, and 76.4% for endotracheal intubation. We found a positive correlation between the rescuers’ performance and their theoretical background, as well as their previous experience. CONCLUSIONS: Endotracheal intubation should not be performed by paramedics and greater emphasis should be given on airway management using supraglottic devices and especially the I-GEL. Continuing education and training of paramedics is of major importance, while the effectiveness of educational programs should be evaluated at regular intervals.