2026-10-08T22:59:20Zhttps://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh

oai:lib.uoa.gr:uoadl:1309871 2018-12-01T06:56:19Z born_digital_postgraduate_thesis

uoadl:1309871 https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1309871 born_digital_postgraduate_thesis Διπλωματική Εργασία Postgraduate Thesis Αιμολυτική νόσος του νεογνού, η κλινική σημασία της άμεσης Coombs 2015 Ελληνικά Greek Ρουσσίνου Φραγκούλα Η άμεση Coombsείναι βασική εξέταση για την διερεύνηση της αυτοάνοσης αιμολυτικής αναιμίας και της αιμολυτικής νόσου του νεογνού. (DirectANTIGLOBOULINTest-DAT) είναι μία εργαστηριακή εξέταση Σκοπός της μέλετης είναι η καταγραφή των αιτιών της θετικής αμέσου Coombs(directantigloboulintest, DAT) σε δείγμα ομφαλίου λώρου νεογνών και η συσχέτιση της με την εμφάνιση αιμολυτικής νόσου του νεογνού. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: Έγινε αναδρομική εκτίμηση των αποτελεσμάτων της δοκιμασίας που πραγματοποιείται ως εξέταση ρουτίνας σε όλα τα νεογνά που γεννήθηκαν στο Νοσοκομείο μας τη διετία 2011-12  και ακολούθησε συσχέτιση με κλινικοεργαστηριακές παραμέτρους νεογνού/μητέρας. Αποτελέσματα: Εξετάσθηκαν 2965 νεογνά, από αυτά 1074 (39.85%) ήταν ομάδος A, 407 (15.10%) B, 1105 (41.00%) Ο και 109 (4.04%)  AB. ΑΒΟ ασυμβατότητα μεταξύ ομάδας νεογνού/μητέρας βρέθηκε σε 481 (17,85%) περιπτώσεις: (A/O: 218, B/O: 97, B/A: 38, AB/A: 48, A/B: 43 και AB/B: 37). Η άμεση  Coombsήταν θετική σε 70/2695 (2.59%) περιπτώσεις. Σε 64/70 (91.43%) η θετικότητα της DATαποδόθηκε σε ABOασυμβατότητα νεογνού/ μητέρας. Βρέθηκαν  50/218 (22.93%) DAT(+) περιπτώσεις στην A/Oομάδα, και 13/97 (13.40%)  στην B/O(p=0.0664). Δύο DAT(+) περιπτώσεις νεογνών ήταν αποτέλεσμα αλλοανοσοποίησης της μητέρας με anti-Fyaκαι anti-JKbαντίστοιχα και μία σπάνια περίπτωση αποτέλεσμα IgGαυτοαντισώματων της μητέρας λόγω λαμβανόμενης αντιυπερτασικής αγωγής με μεθυλντόπα. Δεν ταυτοποιήθηκε καμία περίπτωση οφειλόμενη σε αντι-Dαλλοανοσοποίηση στην παρούσα μελέτη. Από τα νεογνά με DAT(+) 30/70 έλαβαν φωτοθεραπεία ενώ κανένα δεν χρειάστηκε μετάγγιση ή αφαιμαξομετάγγιση.   Ο αριθμός των νεογνών που έλαβαν φωτοθεραπεία ήταν παρόμοιος στις δυο ομάδες: στην Α/Ο: 22/50 (44 %) και στην  B/O: 6/12 (50%) (p=1). Ωστόσο, η διάρκεια της φωτοθεραπείας ήταν σημαντικά μεγαλύτερη στα νεογνά της B/Oομάδας (μέση διάρκεια:34.42 ώρες, SD45.49) σε σχέση με αυτά της A/O(μέση διάρκεια:14.56 hours, SD19.34) (p=0.024). Στις DAT(+) περιπτώσεις ο βαθμός θετικότητας της DAT(0.5+, 1+, 2+, 3+, 4+)  βρέθηκε να σχετίζεται θετικά με την ανάγκη εφαρμογής φωτοθεραπείας  και συνεπώς με την βαρύτητα της κλινικής εικόνας.  Συμπεράσματα: Η ABOασυμβατότητα νεογνού/μητέρας παραμένει η κυριότερη αιτία της (+)DATστα νεογνά και φαίνεται ότι τα νεογνά της ομάδας Β/Ο   αναπτύσσουν βαρύτερη κλινική εικόνα σε σχέση με τα Α/Ο νεογνά. Τόσο το γεγονός ότι δεν υπήρχαν ψευδώς (+)DAT  όσο και η συσχέτιση του βαθμού θετικότητας της DATμε την ανάπτυξη κλινικά σημαντικής αιμολυτικής νόσου του νεογνού  καταδεικνύει την κλινική σημασία της δοκιμασίας.