2026-10-08T17:52:50Zhttps://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5326214 2026-02-12T09:12:31.225Z born_digital_postgraduate_thesis

uoadl:5326214 https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5326214 born_digital_postgraduate_thesis Διπλωματική Εργασία Postgraduate Thesis Διερεύνηση επιπέδου νοσηλευτικής εξουθένωσης με έμφαση στα κλειστά τμήματα νοσοκομείων 2026 Ελληνικά Greek Αγγέλου Ιωάννα Aggelou Ioanna Η επαγγελματική εξουθένωση των νοσηλευτών σε κλειστές ψυχιατρικές κλινικές είναι ένα διαδεδομένο φαινόμενο που προκύπτει από την αλληλεπίδραση συναισθηματικών, οργανωτικών και περιβαλλοντικών παραγόντων άγχους. Η παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση εξετάζει τα θεωρητικά θεμέλια, τους παράγοντες που συμβάλλουν, τις συνέπειες και τις παρεμβάσεις που σχετίζονται με την επαγγελματική εξουθένωση σε αυτά τα περιβάλλοντα υψηλής έντασης ψυχικής υγείας. Βασιζόμενη σε μοντέλα όπως το πλαίσιο «Απαιτήσεις-Πόροι της Εργασίας», η θεωρία της επαγγελματικής εξουθένωσης της Maslach, η θεωρία της συναισθηματικής εργασίας και η κόπωση της συμπόνιας, η ανασκόπηση διερευνά πώς η χρόνια έκθεση σε επιθετικότητα, τραύμα, υψηλό φόρτο εργασίας και ηθικές προκλήσεις συμβάλλει στη συναισθηματική εξάντληση, την αποπροσωποποίηση και τη μείωση της προσωπικής ικανοποίησης. Τα στοιχεία υπογραμμίζουν ότι οι νοσηλευτές σε κλειστές ψυχιατρικές μονάδες αντιμετωπίζουν αυξημένους κινδύνους σε σύγκριση με εκείνους σε ανοιχτές πτέρυγες, λόγω των αυξημένων απαιτήσεων ασφάλειας και των πολύπλοκων προφίλ των ασθενών. Η επαγγελματική εξουθένωση συνδέεται στενά με αρνητικές επιπτώσεις στην ψυχική υγεία, όπως άγχος, κατάθλιψη, PTSD και σωματικά συμπτώματα, καθώς και με μειωμένη ικανοποίηση από την εργασία και διατήρηση του προσωπικού. Η ανασκόπηση αξιολογεί περαιτέρω παρεμβάσεις σε ατομικό επίπεδο, όπως μείωση του στρες με βάση την ενσυνειδητότητα, γνωστικές-συμπεριφορικές προσεγγίσεις και εκπαίδευση στην ανθεκτικότητα, παράλληλα με οργανωτικές στρατηγικές, όπως βελτίωση των αναλογιών προσωπικού, υποστηρικτική ηγεσία, αναστοχαστική εποπτεία και φροντίδα με γνώμονα το τραύμα. Οι παγκόσμιες προοπτικές αποκαλύπτουν συνεπείς προκλήσεις σε όλη την Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική, την Ασία-Ειρηνικό και τη Μέση Ανατολή. Παρά τις ουσιαστικές ενδείξεις, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικά κενά, ιδίως όσον αφορά τη διαχρονική έρευνα, τις ανεπαρκώς μελετημένες ψυχιατρικές υποειδικότητες και τις διαφορές στις επιπτώσεις μεταξύ πολιτισμικών και συστημικών πλαισίων. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν την ανάγκη για ολοκληρωμένες παρεμβάσεις που ενισχύουν τις ατομικές ικανότητες αντιμετώπισης των προβλημάτων, αντιμετωπίζοντας παράλληλα τις συστημικές ελλείψεις. Η βελτίωση της ευημερίας των νοσηλευτών σε κλειστές πτέρυγες είναι απαραίτητη για τη βελτίωση της σταθερότητας του εργατικού δυναμικού, της ποιότητας της φροντίδας και της συνολικής ασφάλειας των ασθενών σε ψυχιατρικά περιβάλλοντα. Burnout among nurses in closed psychiatric wards is a pervasive occupational phenomenon arising from the interaction of emotional, organizational, and environmental stressors. This literature review examines the theoretical foundations, contributing factors, consequences, and interventions related to professional burnout in these high-intensity mental health settings. Drawing on models such as the Job Demands–Resources framework, Maslach’s burnout theory, emotional labour theory, and compassion fatigue, the review explores how chronic exposure to aggression, trauma, high workloads, and ethical challenges contributes to emotional exhaustion, depersonalization, and reduced personal accomplishment. Evidence highlights that nurses in secure psychiatric units face increased risks compared to those in open wards due to heightened security demands and complex patient profiles. Burnout is found to be strongly associated with adverse mental health outcomes including anxiety, depression, PTSD, and somatic symptoms, as well as reduced job satisfaction and staff retention. The review further evaluates individual-level interventions such as mindfulness-based stress reduction, cognitive-behavioral approaches, and resilience training, alongside organizational strategies including improved staffing ratios, supportive leadership, reflective supervision, and trauma-informed care. Global perspectives reveal consistent challenges across Europe, North America, and the Asia-Pacific and Middle Eastern regions. Despite substantial evidence, significant gaps remain, particularly regarding longitudinal research, under-studied psychiatric subspecialties, and differential impacts across cultural and systemic contexts. The findings underscore the need for integrated interventions that strengthen individual coping capacities while addressing systemic shortcomings. Enhancing the well-being of nurses in closed wards is essential for improving workforce stability, care quality, and overall patient safety in psychiatric settings. Επιστήμες Υγείας Health Sciences