2026-10-08T21:51:06Zhttps://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5367962 2026-03-31T05:48:35.190Z born_digital_postgraduate_thesis

uoadl:5367962 https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5367962 born_digital_postgraduate_thesis Διπλωματική Εργασία Postgraduate Thesis Ωοκυτταρική γήρανση: μηχανισμοί και νεότερα δεδομένα 2026 Ελληνικά Greek Φωταρά Μαρία Fotara Maria Η ωοκυτταρική γήρανση (oocyte aging) αποτελεί μια πολυσύνθετη και πολυπαραγοντική διαδικασία, η οποία επηρεάζει καθοριστικά τη γυναικεία γονιμότητα. Με την αύξηση της ηλικίας, η αναπαραγωγική ικανότητα της γυναίκας δεν περιορίζεται μόνο στη σταδιακή ποσοτική μείωση του ωοθηκικού αποθέματος, αλλά συνοδεύεται και από σημαντική ποιοτική υποβάθμιση των ωοκυττάρων, η οποία σχετίζεται με αυξημένα ποσοστά ανευπλοειδιών, μειωμένη αναπτυξιακή δυναμική των εμβρύων και αυξημένο κίνδυνο αποτυχίας εμφύτευσης ή πρώιμων αποβολών. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η μελέτη των κυτταρικών και μοριακών μηχανισμών που διέπουν την ωοκυτταρική γήρανση. Πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση σε διεθνείς βάσεις δεδομένων, εστιάζοντας στις πιο πρόσφατες μελέτες που αφορούν ανθρώπινα δείγματα και ζωικά μοντέλα ποντικιού. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η ωοκυτταρική γήρανση συνοδεύεται από μιτοχονδριακή δυσλειτουργία, μεταβολές στο μιτοχονδριακό γονιδίωμα και εκτεταμένες μεταβολικές αλλοιώσεις, βράχυνση των τελομερών, καθώς και επιγενετικές μεταβολές. Επιπρόσθετα, παρατηρούνται διαταραχές στο ωοθυλακικό μικροπεριβάλλον, οι οποίες επηρεάζουν τη λειτουργική επικοινωνία μεταξύ ωοκυττάρου και κοκκιωδών κυττάρων και, έμμεσα, την ποιότητα του ωοκυττάρου. Τέλος, αναδεικνύονται σύγχρονες θεραπευτικές προσεγγίσεις για την επιβράδυνση της ωοκυτταρικής γήρανσης, με έμφαση στα αντιοξειδωτικά, τη μιτοχονδριακή μεταφορά, τα εξωσώματα, καθώς και στη χορήγηση προδρόμων μορίων του NAD+, με στόχο τη βελτίωση της ωοκυτταρικής ποιότητας. Oocyte aging is a complex and multifactorial process that critically affects female fertility. With advancing age, female reproductive capacity is not limited solely to the progressive quantitative decline of the ovarian reserve, but is also accompanied by a significant deterioration in oocyte quality, which is associated with increased rates of aneuploidy, reduced embryonic developmental potential, and an elevated risk of implantation failure or early pregnancy loss. The aim of the present thesis is to investigate the cellular and molecular mechanisms underlying oocyte aging. A literature review was conducted using international databases, focusing on the most recent studies involving human samples and mouse models. The findings indicate that oocyte aging is associated with mitochondrial dysfunction, alterations in the mitochondrial genome and extensive metabolic disturbances, telomere shortening, as well as epigenetic modifications. In addition, age-related alterations in the ovarian follicular microenvironment are observed, affecting the functional communication between the oocyte and granulosa cells and, indirectly, oocyte quality. Finally, emerging therapeutic strategies aimed at delaying oocyte aging are highlighted, with emphasis on antioxidant supplementation, mitochondrial transfer, exosome-based approaches, and the administration of NAD⁺ precursors, with the goal of improving oocyte quality. Επιστήμες Υγείας Health Sciences