Το δίκαιο της ταφής από τον Όμηρο μέχρι τους τραγικούς: ανθρώπινοι νόμοι, θεϊκή δικαιοδοσία και πολιτικές προεκτάσεις

Διπλωματική Εργασία uoadl:2819740 265 Αναγνώσεις

Μονάδα:
Κατεύθυνση Αρχαία Ελληνική Φιλολογία
Βιβλιοθήκη Φιλοσοφικής Σχολής
Ημερομηνία κατάθεσης:
2018-11-19
Έτος εκπόνησης:
2018
Συγγραφέας:
Κατσάρη Φραντζέσκα
Στοιχεία επιβλεπόντων καθηγητών:
Μαίρη Γιόση, Καθηγήτρια Κλασικής Φιλολογίας, Τμήμα Φιλολογίας, Φιλοσοφική Σχολή ΕΚΠΑ
Ευγενία Μακρυγιάννη, Επίκουρη Καθηγήτρια Κλασικής Φιλολογίας, Τμήμα Φιλολογίας, Φιλοσοφική Σχολή ΕΚΠΑ
Βασίλειος Βερτουδάκης, Επίκουρος Καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας, Τμήμα Φιλολογίας, Φιλοσοφική Σχολή ΕΚΠΑ
Πρωτότυπος Τίτλος:
Το δίκαιο της ταφής από τον Όμηρο μέχρι τους τραγικούς: ανθρώπινοι νόμοι, θεϊκή δικαιοδοσία και πολιτικές προεκτάσεις
Γλώσσες εργασίας:
Ελληνικά
Μεταφρασμένος τίτλος:
Το δίκαιο της ταφής από τον Όμηρο μέχρι τους τραγικούς: ανθρώπινοι νόμοι, θεϊκή δικαιοδοσία και πολιτικές προεκτάσεις
Περίληψη:
Οι αρχαίοι Έλληνες από πολύ νωρίς στην ιστορική τους διαδρομή άρχισαν να εκφράζουν και να αποτυπώνουν σε έντεχνο λόγο τα συναισθήματα και τις σκέψεις τους για την πλέον κοινή συνθήκη της ανθρώπινης ύπαρξης, το θάνατο και την ταφή. Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκε το θέμα του θανάτου και της ταφής στην αρχαία ελληνική γραμματεία, από τα ομηρικά έπη και την αρχαϊκή λυρική ποίηση μέχρι την αττική τραγωδία. Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίστηκε ο θάνατος και η ταφή είναι δηλωτικός του τρόπου με τον οποίο αντιμετώπισε η ελληνική σκέψη και συνείδηση την ίδια τη ζωή. Παράλληλα, αποτέλεσε την αφορμή για να διατυπωθούν ζητήματα πολιτικού ενδιαφέροντος καθώς και αισιόδοξα μηνύματα για την αξία της ζωής. Από την αδιάλειπτη προσπάθεια των μεγάλων ηρώων για την απόκτηση δόξας και υστεροφημίας μέσω του ηρωϊκού θανάτου στο πεδίο της μάχης, η ανθρώπινη σκέψη προχωράει σταδιακά στη συνειδητοποίηση του αναπόφευκτου του θανάτου και στο καθολικό αίτημα για μεταθανάτια θύμηση και φτάνει ως την αμφισβήτηση και την άρνηση του δικαιώματος στην ταφή και εν τέλει τη θεμελιώνει ως συνθήκη που συνέχει ανθρώπινους και θεϊκούς νόμους. Η παρούσα εργασία μελετά τα θέματα αυτά μέσα από επιλεγμένες αναφορές στα ομηρικά έπη (ραψωδίες Π, Ψ και Ω της Ιλιάδας και ραψωδίες μ και ω της Οδύσσειας), στον αρχαϊκό λυρισμό (αποσπάσματα 1W του Καλλίνου, 10 W, 11 W, 12 W του Τυρταίου, 531 PMG του Σιμωνίδη του Κείου, 133 W και 134 W του Αρχιλόχου, 55 V και 94 V της Σαπφούς και 1ο Ολυμπιόνικος του Πινδάρου) και στην τραγωδία (Αισχύλου Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας, Σοφοκλέους Αἴας και Ἀντιγόνη και Ευριπίδη Ἰκέτιδες και Φοίνισσαι). Η ελληνική συνείδηση βαθύτατα διαποτισμένη από το αναπόφευκτο του θανάτου, προσανατολίζει το ενδιαφέρον της στην ανθρώπινη πλευρά του και σε αυτό που απομένει μετά το θάνατο. Ο σεβασμός του νεκρού σώματος, η προστασία της αξιοπρέπειάς του, η φροντίδα για τη μεταθανάτια ανάμνηση τίθενται κάτω από την αιγίδα της δικαιοσύνης, του θεϊκού κήδους και της μεγαλοφυούς σύλληψης πως ο άνθρωπος κερδίζει την αθανασία μέσω του πνευματικού του έργου. Ανθρώπινοι και θεϊκοί νόμοι ενωμένοι αξεδιάλυτα αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο ενός κόσμου χτισμένου πάνω στο δίκαιο, στο σεβασμό, στη συγχώρεση και στη συμφιλίωση.
Κύρια θεματική κατηγορία:
Γλώσσα – Λογοτεχνία
Λέξεις-κλειδιά:
δίκαιο ταφής, ανθρώπινος νόμος, θεϊκός νόμος, Όμηρος, Καλλίνος, Τυρταίος, Σιμωνίδης ο Κείος, Αρχίλοχος, Σαπφώ, Πίνδαρος, Αισχύλος, Σοφοκλής, Ευριπίδης, δικαιοσύνη, αθανασία, δόξα
Ευρετήριο:
Όχι
Αρ. σελίδων ευρετηρίου:
0
Εικονογραφημένη:
Όχι
Αρ. βιβλιογραφικών αναφορών:
107
Αριθμός σελίδων:
97

Φρ. Κατσάρη Διπλωματική-διορθ. Μ. Γ. 26.06.2018(teliko).pdf
1 MB
Δεν επιτρέπεται η πρόσβαση στο αρχείο. H πρόσβαση επιτρέπεται μόνο εντός του δικτύου του ΕΚΠΑ.