Προσδιορισμός του ρόλου των βιομορίων osteopontin (opn) και osteoprotegerin (opg) σε ασθενείς με ανευρυσματική νόσο της κοιλιακής αορτής και συσχέτιση τόσο με την έκταση της νόσου όσο και με το είδος της θεραπευτικής της αποκατάστασης.

Διδακτορική Διατριβή uoadl:1308020 255 Αναγνώσεις

Μονάδα:
Τομέας Χειρουργικής
Βιβλιοθήκη Επιστημών Υγείας
Ημερομηνία κατάθεσης:
2015-02-09
Έτος εκπόνησης:
2015
Συγγραφέας:
Μαρτινάκης Βασίλειος
Στοιχεία επταμελούς επιτροπής:
Ιωάννης Μπράμης, Κωνσταντίνος Φίλης, Δημήτριος Θεοδώρου
Πρωτότυπος Τίτλος:
Προσδιορισμός του ρόλου των βιομορίων osteopontin (opn) και osteoprotegerin (opg) σε ασθενείς με ανευρυσματική νόσο της κοιλιακής αορτής και συσχέτιση τόσο με την έκταση της νόσου όσο και με το είδος της θεραπευτικής της αποκατάστασης.
Γλώσσες διατριβής:
Ελληνικά
Μεταφρασμένος τίτλος:
Determination of the role of biomolecules osteopontin (opn) and osteoprotegerin (opg) in patients with aneurysmal disease of the abdominal aorta and its correlation with both the extent and the type of therapeutic repair.
Περίληψη:
Σκοπός της μελέτης: Σε μελέτες τα βιομόρια osteopontin (OPN) και
osteoprotegerin (OPG) σχετίζονται με την ύπαρξη ΑΚΑ, εντούτοις απουσιάζουν
αναφορές που να διερευνούν τις μεταβολές στις συγκεντρώσεις τους σε σχέση με
την θεραπευτική του αποκάτασταση. Στην παρούσα μελέτη, προσδιορίσθηκαν οι
συγκεντρώσεις αυτών των μορίων στον ορό ασθενών με ΑΚΑ, προεγχειρητικά και
μετεγχειρητικά (είτε με χειρουργική επέμβαση είτε ενδαγγειακά). Επιπροσθέτως
διερευνήθηκε η πιθανή συσχέτισή τους με την ανατομική έκταση του ΑΚΑ.
Υλικό και Μέθοδος: Η μελέτη περιλαμβάνει 74 ασθενείς με Ανεύρυσμα Κοιλιακής
Αορτής (ΑΚΑ) που υπεβλήθησαν σε προγραμματισμένη επέμβαση (χειρουργική ή
ενδαγγειακή). Ταξινομήθηκαν βάσει της ανατομικής τους έκτασης, σε πέντε τύπους
(Α-Ε). Ελήφθησαν δείγματα φλεβικού αίματος, προεγχειρητικά και μετεγχειρητικά,
για μέτρηση (ορός) των επιπέδων OPN και OPG. Χρησιμοποιήθηκε ομάδα ελέγχου
(control group), 20 ασθενών με βουβωνοκήλη.
Αποτελέσματα: Προεγχειρητικά, η OPN ασθενών με ΑΚΑ ήταν υψηλότερη έναντι της
ομάδας ελέγχου, ανεξαρτήτως ανατομικής έκτασης ανευρύσματος. Μετεγχειρητικά,
όλοι οι ασθενείς με ΑΚΑ, εμφάνισαν αύξηση της OPN (p=0,001) και της OPG
(p=0,01). Ειδικότερα μετεγχειρητικά, ενώ η OPN ήταν αυξημένη ανεξαρτήτως μορφής
θεραπείας, εντούτοις η OPG αυξήθηκε μόνο στην «ανοικτή» (p=0,02). Η OPN στο
σύνολο των ΑΚΑ, μετεγχειρητικά, ήταν υψηλότερη, έναντι εκείνης της ομάδας
ελέγχου (p=0,005). Δεν προέκυψε στατιστικώς σημαντική διαφορά , στα
μετεγχειρητικά επίπεδα των OPN και OPG, μεταξύ των ομάδων «ανοικτής» και
«ενδαγγειακής» θεραπείας.
Συμπεράσματα: Τα προεγχειρητικά επίπεδα της OPN στον ορό, ενώ συσχετίζονται με
την ύπαρξη ΑΚΑ, εντούτοις δεν σχετίζονται με την ανατομική έκτασή του.
Αντιθέτως ο ρόλος της OPG παραμένει αδιευκρίνιστος, αφού τα προεγχειρητικά
επίπεδά της στον ορό, δεν συσχετίσθηκαν ούτε με την παρουσία ΑΚΑ αλλά ούτε και
με την ανατομική έκταση του ανευρύσματος. Τα μετεγχειρητικά επίπεδα της OPN
σημείωσαν στατιστικώς σημαντική αύξηση, ανεξαρτήτως του είδους θεραπείας.
Ωστόσο μετεγχειρητικά, σημειώθηκε στατιστικώς σημαντική αύξηση των επιπέδων του
OPG μόνο σε όσους ασθενείς υπεβλήθησαν σε ανοικτή χειρουργική θεραπεία.
Λέξεις-κλειδιά:
Οστεοποντίνη, Οστεοπροτεγερίνη, Ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής, Χειρουργική αποκατάσταση ανευρύσματος, Ενδαγγειακή αποκατάσταη ανευρύσματος
Ευρετήριο:
Όχι
Αρ. σελίδων ευρετηρίου:
0
Εικονογραφημένη:
Ναι
Αρ. βιβλιογραφικών αναφορών:
415
Αριθμός σελίδων:
237

document.pdf
5 MB
Δεν επιτρέπεται η πρόσβαση στο αρχείο. H πρόσβαση επιτρέπεται μόνο εντός του δικτύου του ΕΚΠΑ.